Peti-Buorgeoisie and the Filipino Democracy

Posted: August 26, 2013 in Analysis, politics
Tags: , , , ,

against porkThe increasing middle class of the Filipino society comprise those privileged with access to technology, connections to the affluent, gross income taxed by 30% or so, small to medium scale entrepreneurs, and have one more dollar-earning family member from abroad. They are active in the society being members of several clubs, associations and other organizations, as members and leaders.

In the history of class struggle, Marx and Engels argue that it is the proletariat – the working class who should strive to win the revolution against the existing economic system that rules the social and political spheres of nations. They pertain to those in the lower strata of the economic and social system, the underprivileged and marginalized. However, the role of the peti-bourgeoisie is also critical.

The middle class is assumed to be educated, well informed, economically able and influential in the community. Historically, the illustrado’s in the Philippines propelled the 1896 Philippine revolution. In modern times, EDSA revolutions were led by the prominent middle-class men and women. Such events are material evidences of the role of the middle class to lead their own and those in the lower strata of the society towards a political cause. All driven in the context of upholding democracy.

The poor and the underprivileged proletariat of the Philippines comprise the masses, a huge number in terms of population distribution. They include the farmers, the fisherfolks, the skilled labor, the contractuals and those taking mean jobs. They are huge in number and yet their political maturity doesn’t hold as a power to reckon with the ruling class. Their struggle is on a daily basis, food and the basic necessities of life.

Their knowledge of the larger economic and political system is also limited. Their access to information is scarcely by oral tradition. Their disposition about politics is distant to having participation in the democratic processes. They are trapped in the culture of patronage.  They elect those who they feel popular and winnable or those who have given them the crumbs of what politicians have scoundrelled from the taxpayers’ money.

The Filipino proletariat are the same people used and abused by politicians and so by the capitalists. They work on minimum daily wage while the capitalist earn the bulk from their labor. They seek politicians who could give them a penny when they are in need. They rely more on others than in their own capacity. They are passive players in the political drama because they are apathetic to politics.

The Filipino proletariat are hardly politicized to draft their course in the history of revolution. The heroes in the annals of Philippine history are mostly members of the middle class. They lead the proletariat in the successful revolts, against colonizers and against authoritative and dysfunctional governments. True, they have their participation when the Filipino took arms against Spain, or against dictators like Marcos, but those were reactionary to the leading of the middle class.

The middle class is an in-betweener group of the Filipino society. Their political role is pivotal to steer the proletariat into action, and they can shake the ruling class to reconsider decisions. If they could think for the greater good, they can lobby the cause of the poor people in this country. They can draft the course of development of this nation. They can reshape the form of democracy the Philippines has. Yet, their success will only depend on the support they could get from the masses.

The Marxist dictum on the people’s revolution, is that the proletariat should takeover the modes of production from the capitalist, from the ruling class. Unions operate with this dictum in mind. Such has never succeeded in the realms of Philippine history.  One could only suspect that the European formula is not culturally sensitive to the Filipino’s political dynamics. The solidarity that is expected from the proletariat do not come out naturally as a manifestation of political consciousness but an upheaval to vent emotion – a reaction to a direct threat to their existence.

Today, the Philippines celebrates National Heroes day, at the same time, a march against the pork barrel system is held. Numbers are huge to count, but accounting for which social class do the participants came from is another thing. What does the ordinary Juan De La Cruz say of the pork barrel? What can be thought now about the role of the peti-buorgeoisie in the Filipino democracy? What should the politicized mass do amid political turmoils?

 

 

 

Advertisements
Comments
  1. Mahalaga nga ang petiburgesya sa pagbago ng balanse ng pwersa ng mga nakikibaka para sa kalayaan at tunay na demokrasya, ngunit ang katangian nito na kung sa sarili lang nitong katangian at kakayahan ay batbat lamang ng kapusukan at hindi maisustining paglaban. Nakalimutan ata ng may akda na bagamat mga petiburges ang malaking naka-ambag sa propaganda laban sa himagsikan nang panahon ng Kastila, ito rin ang uring nagkanulo at nag-ukok sa rebolusyong Pilipino, na imbis umasa sa sariling lakas ng masang Pilipino ay naghanap ng bagong panginoon sa wangis ng Amerika.

    Tila mga burgis na bayani at martir lamang ang nakikilala ng artikulong ito, nagpapakasapat sa mababaw na pagsusuri sa pampulitikang pakikibaka na sinasadya para maliitin ang masang tunay na lumilikha ng kasaysayan. At sa tono ng akda, ang pakikibaka sa Diktadurang Marcos ay nagsimula lamang nang patayin si Ninoy. Hindi sinuri dito ang mahirap at masalimuot na pagsisimula at pagsustini ng pampulitikang kampanya na mahalagang ginagampanan ng masang anak-pawis nang dekada 70 at 80.

    Hindi tama na pag-awayin ang mga uri na bumubuo sa sambayanan, ngunit hindi ko maiwasang itanong kung para kanino talagang uri isinulat ang artikulong Petibourgeoisie and the Filipino Democracy . Para sa peti-burgis nga ba o sa malaking burgesya?!

    • rod rivera says:

      Maalab na pagbati sa iyo renminzaitsev, salamat sa pagtugon sa “mababaw kong pagsuri sa pampulitikang pakikibaka” na hindi naman sinadyang nagmamaliit sa masang sinasabi mong “tunay” na lumikha ng kasaysasayan. Relatibo ang salitang “tunay”. Di ko akalin na ang “mababaw” na pagsuring ito sa kanyang kababawan ay mapapagisip sa iyo at magtutulak sa iyo na ipabatid ang iyong pananaw. Kung ikaw ay kumakatawan sa masang anak-pawis at taglay din nawa nila ang alab ng iyong damdamin para sa bayan, sana’y gayun din ang takbo ng isip nila.

      Ang tanong mo ay para kanino ang artikulong ito? Para sa peti-burges ba o sa malaking burgesya? Malaki nga ba ang burgesya? Hindi ba’t iilan lang ito, ang naghaharing uri sa dulo ng tatsulok ng lipunan? Ikaw na rin ang maysabi na “hindi tama na pag-awayin ang mga uri na bumubuoo sa sambayanan”. May banggit ba sa artikulo na isulong ng petiburgesya ang pakikibaka laban sa masang anakpawis? Sino nga ba sa “uri” na iyong tinutukoy ang may kakayahan na bumasa ng mga blog?

      Ikaw na rin ang tumukoy sa kahalagan ng petiburgesya sa pagbabago ng balanse ng pwersa. Katulad din ng tinutukoy kong masang Pilipino na walang kamulatan sa pulitika, sila rin ay nangangailangan ng giya… ng malalim na kaalaman, katulad siguro ng sa iyo. Mali ang iyong hinuha na tila “mga burgis na bayani lang at martir” ang nakikilala ng artikulong ito. Walang pagbabanggit nito sa artikulo, ngunit kung lilimiin mo, tama ka dahil naiiwan ang masa sa mga pagkilos ng petiburgesya laban sa pagsusulong ng demokrasya at paglaban sa katiwalaan ng pamahalaan. Bakit nga ba?

      Mababaw ang aking pagsusuri, maaring sa lalim ng iyong pag-aaral sa pulitika at ekonomiya, ay ikaw ang makakasagot ng tanong na “bakit ang masang anakpawis?” ang inaasahang magsulong ng rebolusyon ay hindi umuusad sa tahak nitong landas? Sa babaw ng aking pagususuri ay wala akong pahiwatig na “nagsimula ang pakikibaka laban sa diktadurang Marcos, sa panahon ng pagpatay kay Aquino?” Saan nanggagaling ang pananaw mong ito?

      Batid ko ang ginampanan ng masang anakpawis ng dekada 70 at 80, ngunit ang artikulong ito, ay sadyang hindi para sa paksang iyon. Malabnaw nga siguro ang aking pag-aanalisa, gayun pa man, nagisip ka. Iyon ang layon ko.

      • Pagpasensyahan ninyo Ginoong Rivera kung hindi agad nakatugon sa iyong sagot sa blog. Sino nga lang ba ang may ready access sa internet kundi ang gitnang saray pataas.

        Hindi ko ginustong mapatamaan ang iyong pagkatao kaya lahat ng banggit ko ay Ang Artikulo.

        Ang tinutukoy ng malaking burgesya na aking binanggit ay hindi usapin ng bilang kundi pang ekonomiya- ang malaking burges komprador. Totoong kaunti lamang ang burgesya sa Pilipinas at ang malaking burges ay nasa isang porsyento lamang. Sila ang pangunahing uring nakikinabang sa hirap ng sambayanan.

        Hindi mataas ang aking pinag-aralan sa burgis na pamantasan ngunit siguradong hindi ito hadlang para magkaroon ng matalas na pampulitikang pagsusuri. Sa lipunan, hindi lamang sa libro, natututunan ang mga ito. Bagamat matinding biktima ng bulok na lipunan, at pinagkakaitan ng batayang pangangailangan ang masang anakpawis, hindi ibig sabihin na wala silang kapasidad mamuno at magpasya para sa kanilang pakikibaka.
        Ang ‘masang’ iyong nilalarawan ay ang masang pinapakita lang sa mass media.
        Sa pagtutulong-tulong ng iba’t ibang uring nakikibaka, hindi pagmamaliit sa kanila, nakapagpapaunlad ng mga lider masa na bagamat salat sa salapi at burgis na pag-aaral ay mayaman sa aral ng karanasan at kasaysayan, hitik ng kapasyahang kumilos, naliliwanagan sa problema ng bayan at lunas dito.
        Malinaw sa akin ang papel ng masang anakpawis sa pagsusulong ng kalayaan at demokrasya; malinaw ang demokrasyang nais makamit para sa bayan kaya hindi dito relatibo ang ‘tunay’.

        Hindi ko hangad na ikaw ay mapag isip lamang at mas lalo hindi ang ika’y maliitin.
        Mahusay naman ang iyong pagkasulat ng artikulo, kaya nga’t dapat lang na sagutin at ipagtanggol ang pinong pagtuligsa sa masang anakpawis.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s